wat ik eigenlijk wou zeggen

En het verschil in cultuur en daaruit voortvloeiende verschillende opvattingen m.b.t. omgangsvormen hebben naast een regelmatig terugkerende taalbarrière weleens gezorgd voor miscommunicatie en soms niet begrepen worden of het begrijpen van Nederlanders. Dit bemoeilijkt het maken van vriendschappen en daarin begrepen worden.-extract uit een brief met betrekking tot het vertrek van een allochtoon familie uit een gemeente-

Deze taal, ik niet begrijp. Zo koud. Gevoelloos. Weet niet wat ik zeggen moet. Je begrip, mijn begrip. Wij anders dan jullie. Ja zo. Nederlanders zijn nederlanders en wij allochtonen...wat dan?

Je moet haar eens ontmoeten, zeggen ze. Zij is ook allochtoon.
Zo ben ik verdeeld in een vakje.

Ik niet begrijp. Misschien mijn kleur spreekt meer dan mijn tong.
Nu spreek ik apen taal.

Niet goed. Niet goed genoeg voor nederlanders.

Niet willen begrijpen. Of niet begrepen willen worden. Ik ben niet begrepen. Mijn taal slipt door...mijn tong slipt door...Ik zeg de woorden verkeerd. Ben ik? Ik ben? Wat ben ik?

Allochtoon.

Mijn naam, betekent buitenlander, buitenstaander, iemand uit een ander land, iemand die niet echt bij hoort.

Weet niet wat ik daarmee moet.

Hoor eens, hoor eens.

Ik zeg, geen zand erover.

Wij praten. Niet zwijgen. Niet je rug naar mij toe keren.

Ik ben. Ik ben ook mens. Ik ben ook mens net als jij. Misschien donkerder, misschien anders, misschien trager, misschien gevoeliger, misschien... misschien... misschien...

Er is geen genade hier.

****
It's amazing how prejudice exists in sacred spaces. Here, where allochtonen (foreigners) are grouped together and somehow exist alongside society or community instead of inside of or as part of. It's especially frustrating when this exclusion takes place within the community of the Christian Church.

The above is a rebuke. Here above, I sometimes deliberately use incorrect Dutch because it emphasizes my struggle with this culture.

***

Translation:

This language, I not understand. So cold. Feelingless. Don’t know what I must say. Your understanding, my understanding. We, different from you. Yes, so. Netherlanders are Netherlands, en we foreigners...what then?

You must meet her, they say. She is also foreigner.

So, they put me inside a box.

I not understand. Perhaps my color speaks more than my tongue.

Now speak I, monkey language.

Not good. Not good enough for Netherlanders.

Not want to understand. Or not wanting to be understood. I am not understood. My language slips…my tongue slips…I say the words wrong.

Am I? I am? What am I?

Foreigner.

My name means outsider, someone from another land, someone who doesn’t belong.

Don’t know what I must do with that.

Listen, listen.

I say, no sand spread over.

We talk. Not silent. No turning your back on me.

I am. I am also human. I am also human like you. Maybe darker, maybe different, maybe slower, maybe more sensitive, maybe…maybe…maybe…

There is no mercy here.